Elke student die Jezus volgt moet op missiereis gaan

De afgelopen jaren gingen studenten met StudentLife op missiereis naar Rusland. Ik sprak één van de deelnemers van de reis naar Rusland.

Maarten: Hi Wouter Jan! Hoe is het met jou? Wat doe jij tegenwoordig? Nog bedankt voor die epische foto van ons uit dat park in Moskou. Dat was een hele belevenis in die nachttrein toen we ineens een stad moesten verlaten en naar Moskou vertrokken.

Ik wilde je even wat vragen stellen, zodat andere studenten kunnen ontdekken hoe tof het is om op missiereis te gaan. Waarom ging jij eigenlijk mee naar Rusland?

Wouter Jan: Welke keer bedoel je? Ik ben meerdere keren meegewerkt.

Maarten: Oh ja, dat is waar ook. Je bent een echte missiereis veteraan. Waarom ging je de eerste keer mee?

Wouter Jan: De eerste keer ging ik mee omdat een vriend van mij ging en hij vroeg mij om mee te gaan. Het leek mij wel interessant. De keren daarna ging ik mee, omdat ik zag hoe belangrijk het is dat elke student de mogelijkheid heeft om over Jezus te horen. De eerste keer speelde dat ook wel mee, maar zeker de tweede en derde keer.

Maarten: Wat was voor jou het meest memorabele moment van al je missiereizen?

Wouter Jan: Dat was toen we bovenop een gebouw stonden en uitkeken over de hele stad terwijl we het nummer You’re the God of this city zongen. Ook vond ik het echt heel tof dat onze reis niet altijd soepel verliep, maar God dan iets bijzonders doet. Zoals toen we officieel het evangelie niet mochten delen, maar God ons toch hele bijzondere ontmoetingen gaf.

Maarten: Wat tof om te horen zeg! Elke reis zal zijn uitdagingen hebben, maar Gods werk gaat door en het is mooi om dat van dichtbij mee te maken. Vertel mij eens: waarom zou volgens jou elke student die in Jezus gelooft een missiereis moeten maken?

Wouter Jan: Allereerst is het gewoon echt een avontuur. Het is daarnaast heel mooi om lokale christenen te ontmoeten en te leren van de manier waarop zij Jezus volgen in hun cultuur. Bovendien is het een mooie manier om de lokale christelijke gemeenschap te ondersteunen en hen te bemoedigen. Alleen al dat je de reis maakt en naar hun stad komt is echt een bemoediging.

Maarten: Nog even een hele belangrijke vraag: was er iets echt niet te eten in Rusland?

Wouter Jan: Geen idee. Ik liet wel eens wat dingen staan, maar over het algemeen vond ik het wel prima eten daar.

Maarten: Het meeste eten was in ieder geval makkelijk naar binnen te krijgen, ook al wist je niet precies wat je at.

Wouter Jan: Klopt! Ik heb nog trouwens nog wel een tip: mocht je er op een bepaald moment tijdens de reis toch even doorheen zitten, weet dan dat er altijd een McDonald’s in de buurt is.

Maarten: Haha. Dat is waar. Mooi om daarmee af te sluiten! Tof je te spreken!

Meer inspiratie

Blog

Ondertussen bij onze Zuiderburen

Het was toch ruim 4 jaar geleden dat we in het centrum van Antwerpen aan het wachten waren op ‘Summergirl_43’, ‘Maaayyzz’ en andere studenten. We kenden alleen de namen van hun Instagram accounts,

Lees verder »
Blog

De liefde van Christus

2 Korintiërs 5 vers 14: Wat ons drijft is de liefde van Christus. Afgelopen weken zijn mij meerdere beelden bijgebleven. Allereerst de beelden vanuit Kabul, al die mensen die angst

Lees verder »
Blog

Moeilijk bibberen in de zon

Het is zwart-wit, maar niet ouderwets, gebekt met een snaveltje, maar kan niet vliegen. Rara, over welk dier heb ik het? En als je het weet, de volgende vraag: hoe spreek je dat uit? 

Lees verder »
Blog

Ik ben een discipel van Jezus

‘Ik ben christen’. Als jij enigszins op mij lijkt, zal je sneller geneigd zijn om die woorden in de mond te nemen dan deze: ‘ik ben een discipel van Jezus’.

Lees verder »